De drang om onze belevenissen te delen
19 januari 2012 door Ivo Langbroek
30 december 2004: ik sta in een bomvol Paradiso met mijn beste vrienden op eentje na. Hij kan er voor het eerst sinds jaren niet bij zijn. Net zoals alle voorgaande jaren sluit Van Dik Hout het jaar af met een concert in de Amsterdamse poptempel en wij zijn er net zoals voorgaande jaren weer bij. We genieten. En wachten op dat ene nummer. Stil in mij. Ondanks dat ik zelf vind dat ze betere nummers hebben is het altijd een gaaf moment wanneer Martin Buitenhuis z'n microfoon naar de zaal toericht en wij met z'n allen zo hard mogelijk meezingen " Zo Stiiiiiiiiiiiil in mijjjjjjjjjj! Maar deze keer is het dus anders, want we zijn niet compleet.
Wanneer de eerste klanken van het nummer zich aandienen pak ik snel mijn mobiele telefoon en bel hem op. Precies op het juiste moment neemt hij op en kan hij op afstand meegenieten van ons feestje. Ik roep nog een keer tussendoor: "kan je het horen?" Maar ik kan zijn antwoord in het kabaal niet horen. Het maakt ook eigenlijk niet uit. Het gevoel dat hij er toch een beetje bij is geweest maakt ons vriendenuitje compleet.
29 december 2011: ik sta in een vol Tivoli mee te zingen met Martin Buitenhuis. De vriendenkring inmiddels anders van samenstelling en zelfs de datum en stad zijn niet meer hetzelfde. Ook nu ontbreekt mijn beste vriend, want inmiddels woont hij in Italie. Voorafgaand aan het concert heb ik op Twitter aan Martin (@martinbuit) laten weten erg uit te kijken naar het concert en tot mijn verbazing retweet hij mijn bericht!
In Tivoli hangen flatscreens waarop vermeld staat dat er open WIFI beschikbaar is. Fantastisch! Ik pak mijn mobiele telefoon die werkelijk niets meer lijkt op de telefoon uit 2004 en op het moment dat Martin zijn bekende hit inzet, zet ik de videocamera aan. Ik zet het nummer direct op youtube en deel het op de wall van mijn beste vriend op Facebook. Andere Vrienden uit mijn oude vriendengroep zien het filmpje ook en drukken fanatiek op de ‘vind ik leuk’ knop.
Die avond maakt Martin Buitenhuis op het podium nog foto’s met zijn telefoon en plaatst deze de volgende dag op Twitter. Toevallig kan ik mezelf net in de menigte herkennen!
Ik twitter mijn mooiste foto van die avond en krijg nog een reactie van een van mijn jeugdhelden ook! Het is echt een verrijking dat je door de opkomst van sociale kanalen opeens in contact komt met mensen waarvan dat anders nooit mogelijk was geweest. Het maakt de belevenis nog mooier. Volgend jaar gaan we gewoon weer met de jongens op 30 december naar Paradiso. Zeker weten!
Mensen hebben de behoefte om hun achterban deelgenoot te maken van hun belevenissen. Iets wat je samen beleeft is leuker want dan kan je altijd nog herinneringen ophalen en het nogmaals beleven. Op de MIE 2012 (2 feb om 15:00 uur) vertel ik waarom Martin Buitenhuis zo’n mooi voorbeeld is van een artiest of event organisator die social media op de juiste manier weet in te zetten. En tevens laat ik zien hoe je een event of sponsoractivatie kan evalueren door gebruik te maken van de menselijke drang om je ervaringen te delen.