26 maart 2010, door Rijn Vogelaar op loyaltyfacts.com
Er is mij gevraagd om voor deze site een blog te schrijven over de rol van superpromoters binnen verenigingen als FNV en ANWB. Het is een interessant thema omdat deze verenigingen verschillende belangen hebben. Aan de ene kant hebben ze een sterk democratisch karakter. Ze dienen het algemeen belang van hun leden en hechten er daarom veel waarde aan hoe het “doorsnee lid” denkt over hun beleid. Deze focus op “het gemiddelde lid” oftewel de representatieve mening van de leden leidt er toe dat men onderschat wie de toekomst van deze verenigingen bepalen. Dat is namelijk slechts een kleine groep enthousiastelingen die hun omgeving met hun enthousiasme weet te beïnvloeden, ook wel de superpromoters genoemd.
Deze leden zijn het meest actief binnen de vereniging maar zij zijn ook degene die nieuwe leden aanbrengen en de reputatie van de vereniging bepalen. Je zou hen ook de “vrienden” van de vereniging kunnen noemen. Een superpromoter hoeft overigens niet eens binnen de vereniging actief te zijn om toch zijn of haar mening over de vereniging actief uit te dragen. Met name voor deze laatste groep hebben de meeste verenigingen een blinde vlek. Men weet niet waarom deze groep zo betrokken is en al helemaal niet hoe zij hun enthousiasme overdragen en hoe ze anderen beïnvloeden. Ik zal een voorbeeld ter verduidelijking geven dat goed te vertalen is naar verenigingen als FNV of ANWB:
Toen we onderzoek deden voor de directie van VPT (Veilige Publieke Taak) van het ministerie van binnenlandse zaken constateerde we een ernstige vorm van superpromoterblindheid. Deze directie heeft tot taak om beleid te maken waardoor overheidspersoneel met een publieke taak zoals politie, brandweer en ambulancepersoneel beter wordt beschermd. In ons onderzoek kwam naar voren dat superpromoters bijvoorbeeld op Hyves eigen communities hebben opgericht als stopgeweldbus.hyves.nl of supportthemedics.hyves.nl. Soms met meer dan 10.000 leden. Het bestaan van deze sites was bij de 40-50 ambtenaren die dagelijks met deze materie bezig zijn niet of nauwelijks bekend. Deze blindheid voor onze medestanders is een algemeen fenomeen. We hebben als mensen namelijk de neiging om ons te focussen op onze criticasters. Zelfs bij een onderwerp dat zo overduidelijk voornamelijk medestanders zal hebben (oftewel tegenstanders van geweld tegen publieke functionarissen), lazen de ambtenaren op internet voornamelijk informatie over mensen die aangaven dat de politie zelf maar eens niet meer moet discrimineren of anderen die aangaven dat ambulancepersoneel maar beter moest worden opgeleid.
Ons advies was om de mensen die de Hyves sites hadden opgericht uit te nodigen en te vragen waar hun betrokkenheid vandaan komt, en vooral hoe ze het voor elkaar hebben gekregen om zoveel mensen om hen heen te verzamelen. Vorm een team met deze mensen. Ze zullen graag hun hulp aanbieden en zullen de aandacht vanuit het ministerie nog waarderen ook. Twee keer winst! Een paar maanden geleden kreeg ik deze URL van BZK waar Minister ter Horst te zien is met de mensen van de verschillende Hyves sites.
Ik ben er van overtuigd dat veel verenigingen als ANWB en FNV ook last hebben van superpromoterblindheid. Veel “vrienden” van deze verenigingen zijn grote onbekenden voor de organisatie. Dat geldt overigens ook voor de vele profit organisaties waar we dit soort studies doen. Hun enthousiasme, de manier waarop ze dit overdragen en anderen hiermee beïnvloeden is een bron van inspiratie. Het is motiverend voor zowel personeel als management om met deze superpromoters in contact te komen. Wanneer je naar ze luistert zal je erachter komen dat je veel kan doen om de superpromoters te ondersteunen bij de overdacht van hun enthousiasme. Door belemmeringen weg te nemen en door hun interactie met anderen te faciliteren. Het enige wat je hoeft te doen is met ze in contact te treden. Zij zijn er klaar voor!