Onze Fons is eigenlijk een Superpromoter

9 mei 2011 door Dave Wurms

1 á 2 keer in de week trek ik erop uit met Fons.
Fons is mijn buurman. Hij woont verderop in een Amarant-woongemeenschap, is rond de 30 en geniet er altijd van om even de deur uit te gaan.
En hij klaagt echt nooit. Lijkt me eigenlijk heerlijk om nooit te klagen.
En dat terwijl ik zo geniet van klagende mensen; dat is toch het bestaansrecht van mijn bedrijf.

Nu is dat bij hem ook niet zo verwonderlijk dat hij niet klaagt, hij is meervoudig gehandicapt. Zit in een rolstoel, kan niet echt praten en zijn verstandelijk vermogen is nooit meegegroeid met zijn lichaam. Maar toch, hij klaagt nooit. Wat kan het leven toch mooi en eenvoudig zijn.

Maar als hij ergens enthousiast over is, laat ie me dit wél merken. En dat doet ie gelukkig vaak. Met geluiden, wilde bewegingen en stralende kraaloogjes. Tijdens het wandelen, fietsen, de jaarlijkse Tilburgse Truckertour of gewoon tijdens het kijken naar voorbij razende treinen. Van zulke dingen wordt onze Fons enorm enthousiast.

En wij ook; we doen eigenlijk alleen nog maar dingen waarvan we weten dat hij het leuk vindt.
Hij tevreden, wij tevreden. Hij enthousiast, wij enthousiast.

Eigenlijk is het toch niet anders als met onze klanten?
Wij doen waar zij enthousiast van worden en dat werkt aanstekelijk. We willen steeds meer dingen doen waar een klant enthousiast van wordt. En hup, we zitten in de opwaartse spiraal. Leuk en inspirerend.

Ineens doet me dit wel heel erg denken aan de hele theorie van de Superpromoter.

Wat kan zaken doen met enthousiaste klanten toch leuk zijn.