Vraag het je moeder!

Een paar maanden geleden ben ik verhuisd. Ons nieuwe huis is heerlijk, met veel ruimte, een tuin, vaatwasser en vloerverwarming. Ondanks de stapel ongeopende verhuisdozen voelen we ons er inmiddels echt thuis.

Tekst gaat verder onder de afbeelding
Concept Highlighter | Blauw Research

Normaalgesproken krijg ik niet zoveel post (dat is zó vorige eeuw). Maar tijdens zo’n verhuizing komt er ineens weer een enorme papierwinkel door je brievenbus.

Met name rondom de hypotheek en alle bijbehorende verzekeringen is het een wirwar aan brieven. De meeste poststukken redden het niet met één A4. Gek genoeg lijken financiële aanbieders altijd minstens zes alinea’s nodig te hebben om hun punt te maken. En dat terwijl het vaak behoorlijk saaie kost is en de boodschap al ingewikkeld genoeg is zonder dat daar meer dan 500 woorden aan gewijd worden.

Ik ben hoog opgeleid, best handig met taal en toch zijn die brieven over premies, rentepercentages, incassomomenten en polisvoorwaarden vaak abracadabra voor me. “Wat staat hier nou eigenlijk?”, heb ik geregeld aan mijn hypotheekadviseur gevraagd. Die vervolgens vaak in drie ‘Jip en Janneke’-zinnen aan me kan uitleggen wat de hypotheekverstrekker of verzekeraar me wil vertellen. Maar waarom staat dat dan niet gewoon in die brief?

Bij het schrijven van onderzoeksrapporten lopen wij misschien ook wel eens in dezelfde valkuil. Lange wollige zinnen om onze conclusies op papier te krijgen. Is dat nou echt nodig? Ik gebruik zelf vaak het ‘vertel ’t je moeder’-trucje. Als je nu in twee minuten aan je moeder moet uitleggen wat het belangrijkste inzicht uit het onderzoek is, hoe zou je dat dan doen? Meestal lukt dit probleemloos en dat is dan ook de manier waarop het op papier moet komen te staan.

Op de communicatie-afdeling van financiële aanbieders lijkt het ‘vertel ’t je moeder’-trucje nog niet te zijn ingeburgerd. Vorige week nog kreeg ik een brief van het UWV. “Onlangs hebben wij een aanvraag ontvangen voor een WAZO-uitkering. Wij beoordelen of u een WAZO-uitkering krijgt.” Een uitkering? Ik?! Pas als ik de ingangsdatum van de uitkering zie staan, snap ik dat het om mijn geplande zwangerschapsverlof gaat. Maar nergens in de brief wordt uitgelegd wat zo’n uitkering is en waarom ik die zou krijgen.

Juist met dit soort ingewikkelde (maar vaak ook belangrijke) post, loont het de moeite om eens wat feedback over de brief te vragen. Zo zou in het geval van het UWV de toevoeging van één simpel woord (‘zwangerschapsverlof’) genoeg geweest zijn om de begrijpelijkheid van de brief enorm te vergroten. Je kunt die feedback natuurlijk aan je moeder vragen, maar bij Blauw gebruiken we daarvoor onze Concept Highlighter: een online tool voor het testen van brieven, waarbij een testpanel met een digitale markeerstift de brief ontleedt. Binnen een paar dagen weet je welke begrippen onduidelijk zijn en welke vragen de brief oproept. De Concept Highlighter wordt inmiddels gebruikt door diverse financiële dienstverleners. Het is onze betrouwbare snelle online variant van het ‘vraag ’t je moeder’-trucje.  

Meer weten?