My own little privacy

Soms blijft een boek 'plakken'. Voor mij is dat The Circle van Dave Eggers, een van de beklemmende boeken die ik afgelopen jaren heb gelezen.

My own little privacy

Het verhaal draait om een organisatie die het best omschreven kan worden als Google x Facebook. Hoofdpersoon Mae leeft volgens de drie principes van The Circle: 'geheimen zijn leugens', 'privacy is diefstal' en 'alles wat gebeurt moet openbaar zijn'. In haar streven tot totale openheid en transparantie draagt Mae continu een webcam om anderen deelgenoot te maken van haar leven. Want waarom zou ze anderen, die wellicht minder bedeeld of mobiel zijn, de toegang tot haar ervaring ontzeggen?

Vandaag de dag is onze houding met betrekking tot onze privacy ambivalent. We zijn bereid privacy te ruilen tegen gemak en zijn verontwaardigd als diezelfde informatie door organisaties wordt gebruikt. Omdat we ons de keerzijde van de medaille onvoldoende realiseren of omdat deze keerzijde onvoldoende wordt belicht?

De overheid heeft regels rond privacy begin dit jaar verscherpt en de boetes verhoogd. Elke organisatie die gegevens van anderen wil gebruiken, heeft zich vanzelfsprekend aan de wet te houden, of je nu bureau op opdrachtgever bent.

Onlangs startte op Flexmr.net de discussie 'is privacy the next major battleground of market research?'. De battle zal gaan tussen informatie die in samenwerking met respondenten tot stand komt, gebaseerd op wederzijds vertrouwen, en informatie die zonder medeweten van de respondenten wordt verzameld, snel en grootschalig. Wie zet in op het belang van vertrouwen en transparantie en wie op snel en grootschalig? Moeten we ons als sector verantwoordelijk voelen voor privacy terwijl andere partijen dat niet doen?

Door het lezen van The Circle, ongevraagde 'herinneringen' op Facebook, het verzoek om te linken met wildvreemden op LinkedIn of locatie-gebonden suggesties van Google, ben ik een stuk minder naïef geworden. Dus bescherm ik mijn kleine privacy. Want net als Mae geloof ik in openheid en transparantie. Maar ik geloof eveneens in het nemen van verantwoordelijkheid.

Als consument moet ik me bekwamen in het beschermen van mijn eigen privacy. Als sector moeten we ons realiseren dat niet iedereen daar al bekwaam in is en moeten we ons verantwoordelijk voelen door open en transparant te zijn over onze motieven en waar nodig respondenten beschermen. Zodat de data die we gebruiken, in welke vorm dan ook, de werkelijkheid weerspiegelen en niet de werkelijkheid die mensen willen laten zien.